Інстытут палітычных даследаванняў

“Палітычная сфера “(ІПС)

Канцэпцыя

І. Кантэкст

У Беларусі склалася асаблівая акадэмічная сітуацыя, якая ў галіне палітычных навук (даследавання палітыкі) праяўляецца ў двух асноўных сістэмных праблемах: адсутнасць (эмпірычных) даследаванняў і ізаляцыя ад рэгіянальнай і міжнароднай навуковай супольнасці.

Першая ёсць вынікам усталяваных правілаў, які не патрабуюць весці даследаванні для атрымання высокага акадэмічнага ці экспертнага статусу. Для акадэмічнай і універсітэцкай сферы дастаткова аднастайных практык выкладання “паліталогіі”, для аналітычна-экспертнага поля – адвольных спекулятыўных разважанняў.

Ізаляцыя ад рэгіянальнай і міжнароднай супольнасці не ў адсутнасці асабістых кантактаў і акадэмічнага турызму (ва што пераўтвараецца большасць семінараў, канферэнцый і школ), але ў нізкай фактычнай рэпрэзентацыі на рэгіянальным і міжнародным узроўні вынікаў акадэмічнае дзейнасці). Іншымі словамі таго, што стварае акадэмічную дзейнасць у дакладным значэнні: даследаванні і публікацыі.

Імкненне пераадолець пазначаныя сістэмныя праблемы з’яўляецца асноўнай прычынаю стварэння Інстытуту.

ІІ. Перадгісторыя 2001-2009

У аснову інстытута кладзецца супольнасць, якая склалася вакол часопіса палітычных даследаванняў “Палітычная сфера” (www.palityka.org). Часопіс быў заснаваны ў 2001 годзе студэнтамі і аспірантамі кафедры паліталогіі Беларускага дзяржаўнага універсітэта, з 2006 года акадэмічнай асновай супольнасці з’яўляецца Еўрапейскі гуманітарны універсітэт (Вільня, Літва).

З 2001 па 2009 год часопіс зазнаў істотную эвалюцыю: значнае колькаснае пашырэнне супольнасці, яе прафесіяналізацыя ў галіне палітычнай навукі, павышэнне кваліфікацыі. Часопіс застаецца адзіным спецыялізаваным выданнем ў галіне палітычнай навукі ў Беларусі (пры гэтым выданне з’яўляецца рэцэнзаваным і зарэгістравана ў міжнародных прафесійных базах).

Выданне часопіса спалучалася з даследчай і аналітычнай дзейнасцю сябраў Рэдакцыйнай Рады і пастаянных аўтараў. З 2006 года “Палітычная сфера” (Рада і супольнасць) выступаюць арганізатарамі даследчых і выдавецкіх праектаў. Да пачатку 2009 года даследчая, выдавецкая і іншая акадэмічная і культурная дзейнасць дасягнула ўзроўню дастатковага для стварэння дынамічнага і прафесійнага даследчага Інстытуту.

ІІІ. Мэты

Правядзенне сістэмнага вывучэння палітыкі (нацыянальнага, рэгіянальнага і міжнароднага ўзроўню). Павышэнне прафесійнага ўзроўню даследавання палітыкі і выкладання палітычных дысцыплін у Беларусі (Літве – у кантэксце ЕГУ)

Фарміраванне прафесійнай супольнасці даследчыкаў палітыкі ў Беларусі. У тым ліку стварэнне неабходнае інфраструктуры для іх прафесійнае дзейнасці.

Інтэграцыя беларускіх даследчыкаў у рэгіянальны, еўрапейскі і міжнародны акадэмічны кантэкст, асабліва стварэнне умоваў для сумеснае даследчае дзейнасці, а таксама рэпрэзентацыя вынікаў даследчае працы ў выглядзе публікацый

ІV. Прынцыпы (агульныя)

Асновай акадэмічнай і аналітычнай дзейнасці Інстытута з’яўляецца даследаванне – стварэнне новае веды. Ad hoc спекуляцыя і трансляцыя гатовае (запазычанае) веды могуць мець толькі дадатковае значэнне.

Даследчая дзейнасць непарыўна звязана з прадстаўленнем яе вынікаў на акадэмічным, палітычным і грамадскім узроўні. Асноўны сродак рэпрэзентацыі: публікацыі, стварэнне якіх ёсць прыярытэтам.

Дзейнасць інстытуту напраўлена на даследаванне палітыкі, што можа рабіцца з пазіцыі розных сацыяльных і гуманітарных дысцыплін, хаця палітычная навука (political science) будзе з’яўляецца асноваю.

Інстытут з’яўляецца беларускай даследчай установаю, таму мы лічым нашым абавязкам спрыяць развіццю беларускай навукі і культуры, у тым ліку праз спрыянне пашырэнне беларускае мовы ў акадэмічнай сферы і адукацыі.

Інстытут адкрыты да супрацоўніцтва з усімі індывідуальнымі даследчыкамі і інстытуцыямі незалежна ад палітычных прыхільнасцяў і ідэалагічнае арыентацыі. Інстытут таксама арыентаваны на міжнароднае супрацоўніцтва і разглядае сябе як частку міжнароднае супольнасці даследчыкаў палітыкі.

V. Прынцып вызначэння структуры Інстытута

Структура Інстытуту і даследчыя накірункі вызначаюцца фактычнай акадэмічнай дзейнасцю (наяўныя даследчыя, выдавецкія і іншыя праекты) супольнасці Інстытута. Далейшая эвалюцыя будзе вызначацца сукупнасцю фактараў: попыт на вынікі даследчай і выдавецкай дзейнасці, змены прафесійных прыярытэтаў і г.д.

На дадзены момант кожны вызначаны накірунак мае дастатковы кадравы і праектны патэнцыял для пачатку эфектыўнае дзейнасці.

VІ. Структура

Дырэктар: Андрэй Казакевіч

Асістэнт дырэктара: Андрэй Асадчы

Рада Інстытуту:

1. Андрэй Асадчы
2. Сяргей Богдан, магістр палітычных навук
3. Андрэй Валодзькін
   
4. Андрэй Казакевіч, PhD (доктар палітычных навук)
5. Аляксей Крывалап, магістр
6. Аляксей Ластоўскі, кандыдат сацыялагічных навук
7. Дзяніс Мельянцоў, магістр палітычных навук
8. Андрэй Храпавіцкі, магістр журналістыкі і масавых камунікацыяў
9. Андрэй Ягораў, магістр палітычных навук

Сектары (накірункі):

Беларускай і усходнееўрапейскай палітыкі: Андрэй Казакевіч, Андрэй Ягораў, Андрэй Асадчы

Еўрапейскіх даследаванняў: Дзяніс Мельянцоў, Андрэй Валодзькін

Інфармацыйнай палітыкі і даследавання інтэрнэту: Андрэй Храпавіцкі, Крыпалап Аляксей

Гісторыі палітычных ідэй: Уладзіслаў Іваноў, Андрэй Казакевіч

Арабскіх і іранскіх даследаванняў: Сяргей Богдан

Палітыкі памяці: Аляксей Ластоўскі, Сяргей Ямельянаў